Pide ekmeği hakkında ne biliyorsunuz?

Arap pide ekmeğinin uzun bir geçmişi ve birçok çeşidi vardır. "Global Times" muhabirleri Arap ülkelerinden birçok yassı ekmek tatmıştır. Tat, içerik ve üretim yöntemleri açısından kendilerine özgü özellikleri vardır. İstatistikler, bazı Arap ülkelerinin pide miktarı, ağırlığı, malzemeleri veya tedariki konusunda sorunlarla karşılaştığını ve Arap dünyasının bir "büyük pide krizi" yaşadığını göstermektedir. Arap ülkelerindeki çoğu insanın temel gıdası olan yüksek pide fiyatları siyasi ve sosyal krizleri tetikleyebilir.

Pide ekmeğinin geniş çeşitliliği

Pide ekmeği, Arapların temel gıdası olmayı hak ediyor. Genellikle Arap restoranlarında pide ekmeği ücretsizdir. Arap yassı ekmekleri fırınlanır, pide ekmeği üretim hattı ile makine yapımı ve el yapımı olmak üzere iki türe ayrılır. Taze pişmiş pide ekmeği üst ve alt katmanlara ayrılır, dışı yanık, içi yumuşak, buharlı ve küçük bir deri top gibi şişkindir. Farklı Arap ülkelerinin farklı pideleri vardır.

Örneğin, çeşitli Arap ülkelerinde çok popüler olan Lübnan yassı ekmeği düz ve serttir, çok çiğnenebilir ve yedikten sonra tatlı bir tadı vardır. Birçok Ürdün yassı ekmeği taşta pişirilir, şekilleri düzensiz ve ayırt edicidir ve ağızda çiğnenebilir. Fas yassı ekmeği kalın ve büyüktür, çok doyurucudur ve tokluk hissi verir. Birleşik Arap Emirlikleri ve Suudi Arabistan gibi Körfez ülkelerindeki Bedeviler hala basit yöntemler kullanarak, atılmış demir kovalarda pide ekmeği pişirirler. Görünüm ve hijyen koşulları tatmin edici olmasa da açlıklarını giderebilirler. Geleneksel pirinç ununun yanı sıra, Mısır yassı ekmeği kaba un veya kepek içeren bir miktar kepek eklenerek kavrulur. Tadı biraz sert olsa da eser elementler içerir ve sağlık için iyidir.

Bir Arap'ın evini ziyaret ettiğinizde, masanın ortasında pide ekmeği dolu bir sepet görürsünüz ve etrafında düzinelerce büyük ve küçük tabak ay gibi yıldızlar gibi dizilir. Tabaktaki rengarenk yemekler göz kamaştırıcıdır. Parlak kırmızı domates salatası, yeşil turşu salatalık şeritleri, yemyeşil marul, doğranmış rezene, geleneksel Arap holmes sosu, karakteristik beyaz tahin, çok ince kıyılmış çiğ kuzu eti ve pek bilinmeyen çeşitli soğuk yemekler vardır. Bu "soğuk etleri" yemek için bir pide eşlik etmelidir ve pide "ana hatları çizme ve rehberlik etme" rolünü oynar. Araplar yerken bağırırlar: "Biraz daha pide ekmeği!"

Yassı ekmekler ve soğuk yemekler yendikten sonra sıcak yemekler servis edilir. Çoğu et ve balık ızgara veya kızartılmıştır. Bu sırada pide ekmeği yemek servisinde önemli bir rol oynar. Bazı insanlar sebze yer, bazıları et yer. Bazı insanlar yemeğin sonunda alışkanlıkla birkaç lokma pide ekmeği yer.

Mısır'da pide ekmeği yemeye daha fazla özen gösteren insanlar genellikle yassı ekmeğin içine biraz "team" (Mısır'da bir tür vejetaryen fasulye köftesi), kızarmış et veya ev yapımı turşu lahana doldurur, ince pişmiş bakla ezmesi veya holmes sosuna batırır, ardından biraz tuzlu, ekşi ve ferahlatıcı zeytinle birlikte yerler. "Global Times" muhabirleri günde üç öğün yassı ekmek yiyen alt sınıf insanlarla düzenli olarak temas halindedir. Yanında "Fuer" (bakla) varsa, hayat son derece mutlu olur.

Mısır dilinde pide ekmeğinin asıl anlamı "hayat"tır. Araplar sık sık yassı ekmek hakkında konuşur. Arap ülkelerinde bir atasözü vardır: Pide ne kadar büyük olursa olsun, büyük bir tencere değildir. Pide ve tencere arasındaki ilişkiyi, büyük bir vizyona ve geniş bir ufka sahip bir kişiyi tanımlamak için kullanırlar.

Yassı ekmek: halkın yaşamının "barometresi"

Çoğu Arap ülkesinde hükümet, geçim kaynağıyla ilgili olan pideye büyük sübvansiyonlar yatırmıştır. Bu nedenle pide genellikle çok ucuzdur ve maddi sıkıntı çeken insanlar her zaman pideyi karşılayabilir. Mısır, Ürdün, Suriye ve Lübnan gibi ülkelerde insanların sadece sembolik olarak birkaç bakır para çıkarması yeterlidir ve kokulu yassı ekmeği yiyebilirler. Pidenin Arap toplumunun bir "dengeleyicisi" ve halk duyarlılığı ve kamuoyunun bir "barometresi" haline geldiği söylenebilir. Bir Arap ülkesi düşünce kuruluşu web sitesi yakın zamanda bir makale yayınladı ve pide fiyatındaki artışın 2011'deki "Arap Baharı" olayını tetikleyen önemli nedenlerden biri olduğunu belirtti.

Kurak iklim, sık savaşlar ve hızlı nüfus artışı nedeniyle birçok Arap ülkesi şu anda buğday dahil gıda kıtlığıyla karşı karşıyadır ve un gibi temel ihtiyaçları ithal etmek için büyük miktarlarda döviz kullanmak zorundadır. Örneğin Mısır, dünyanın en büyük buğday ithalatçısıdır ve her yıl yaklaşık 10 milyon ton buğday satın alır ve Mısır'ın yalnızca yassı ekmek için yıllık sübvansiyonu 3 milyar ABD dolarının üzerindedir. Lübnan gibi bir tarım ülkesinde bile durum iyimser değildir. Tahıllar arasında buğday, Lübnan diyetinin en önemli parçasıdır ve kişi başına yıllık ortalama 130 kilogram tüketimle tüm tahıl türleri arasında ilk sırada yer alır. 2017'de Lübnan'da toplam buğday tüketimi 770.000 tondu ve bunun yalnızca %16,9'u yerel buğdaydı ve geri kalanı ithalattan geldi. Aynı zamanda hükümet, pide satışını sübvanse etmek için büyük miktarda döviz sağlamak zorundadır, aksi takdirde çok pahalı olur ve halktan güçlü bir memnuniyetsizlik ve protestolara neden olur ve hükümet istikrarsız bir konumdadır.

Tarih öncesi çağlarda Arap pide ekmeği

Arap bilim adamlarının araştırmalarına göre, 10.000 yıl önce tarih öncesi insanlar basitçe pide ekmeği pişirebiliyordu. Tarihçiler, buğday ve su karışımının ılık bir yerde bırakılarak doğal olarak oluşan mayanın salınmasına ve genişlemiş bir hamur üretilmesine izin verildiğinde, Mısırlıların beklenmedik bir şekilde fermantasyonun sırrını keşfettiklerine ve fermente pide ekmeğinin ortaya çıktığına inanıyor. Efsaneye göre, Firavunlar döneminde bir Mısırlı köle, efendisi için hamur yaparken yanlışlıkla uyuyakaldı. Uyandığında, yassı ekmeği pişirmek için kullanılan ateşin söndüğünü ve çiğ hamurun fermente olup genişlediğini fark etti. Efendisi tarafından azarlanmaktan korktuğu için aceleyle ateşi yaktı ve genişlemiş hamur kekini ocakta pişirdi ve işte böylece fermente yassı ekmek doğdu.

Pide ekmeği çöldeki Bedevilerin erzağıdır. Bedevilerin yassı ekmeğin en eski mucitleri olduğuna dair bir söz vardır.

Ağustos 2019'da İsrailli bilim adamları, eski Mısır çömlek parçalarında 4500 yıllık bir maya keşfettiler. Şarap yapımında hammadde olarak kullanılmasının yanı sıra, eski maya Amerikalı biyologlar ve Mısırbilimciler tarafından ekmek ve yassı ekmek yapımında kullanıldı ve eski Mısır'daki pide ekmeğinin tadını başarıyla yeniden yarattı.